ΜΙΜΗΣΗ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟ 13

1

Τώρα που γράφω, αισθάνομαι ότι η γη βουλιάζει και τα πάντα γύρω μου τραντάζονται από τα αμαρτήματα που διαπράττονται απανταχού επί γης. Αυτό κάποιες φορές είναι τόσο έντονο, που το χέρι μου δεν μπορεί να γράψει, σταματά η σκέψη μου. Είμαι πάντα έτοιμος να σας γράφω με μεγάλη χαρά, καθώς αυτό υποκαθιστά κατά κάποιον τρόπο τη ζωντανή συνομιλία μαζί σας. Νιώθω δεμένος μαζί σας με τα αιώνια δεσμά της αγάπης εν Χριστό Ιησού τον Κύριο ημών. Τώρα το καλύτερο που έχω ανάγκη, είναι να μπορώ να βρίσκομαι έστω και με τη σκέψη μου κοντά στις ψυχές των αδελφών μου, στο μέτρο που ο Κύριος μου επιτρέπει και με βοηθάει. Μένω μαζί σας με τη σκέψη μου, θλίβομαι με τις θλίψεις σας, χαίρομαι στις χαρές σας. Ο αμαρτωλός και ανάξιος να λέγομαι αδελφός σας ευλαβούμαι, για τις θλίψεις και κακουχίες που υπομένετε για το όνομα του Γλυκύτατου Υπεραγαπημένου Κυρίου ημών. Να ανδρίζεσθε, να ενδυναμώνεται η καρδιά σας, αγαπημένοι μου εν Κυρίο αδελφοί. Από τα όσα μου λέτε αντιλαμβάνομαι ότι στις θλίψεις που βιώνεται προστίθεται και η εγκατάλειψη των επίσημων ποιμένων που δεν είναι διπλά σας να σας στηρίξουν και αυτό δικαίως στην ψυχή σας δημιουργεί αμφιβολίες ως προς την οδό που κληθήκατε να βαδίζετε, στο όνομα του Κυρίου.

Αδελφοί μου, μην επιτρέπεται να σας ταλαιπωρούν αυτά, αγνοήστε τους, χωρίς να απομακρύνεστε από το Άγιο ποτήριο. Αδελφοί μου ο Κυρίος τους αποκάλεσε τάφους ασβεστωμένους, ο Κυρίος μίλησε για την ερημιά που θα βιώσουν τις έσχατες ημέρες οι αγαπόντες αυτόν. Ανδρίζεσθε εν Κυρίο και δεν έχετε να φοβάστε τίποτα. Μην περιμένετε από ανθρώπους κενούς, κύμβαλα αλαλάζοντα, να σας δώσουν κάτι που δεν έχουν. Κρεμαστείτε από τα πόδια του Κυρίου και να είστε σίγουροι ότι θα βρεθείτε στην αγκαλιά του, θα έχετε πολύ περισσότερα από αυτά που θέλετε, δε θα είσαστε ποτέ μόνοι. Ο Κυρίος θα είναι πάντα δίπλα σας, δεν θα απουσιάσει ούτε λεπτό, αρκεί εσείς να είσθε σταθεροί στην πίστη, αν έχετε αμφιβολίες, τότε λυπάμαι, η θεία χάρη, όπως και ο φύλακας Άγγελος απομακρύνονται, αυτά τα έχουμε πει ξανά. Ο Κυρίος ευδοκεί για εμάς, αργότερα όταν εδραιωθούμε στην πίστη, θα γνωρίσουμε την αλήθεια των λόγων αυτών. Ανθρωπίνως επιθυμούμε να λυτρωθούμε από αυτούς τους λογισμούς. Ζητήστε από τον Κύριο στην προσευχή σας, να μας ελευθερώσει από αυτόν τον πειρασμό.

Αδελφοί μου δεν θα πρέπει να σας διαφεύγει το γεγονός ότι στην εποχή μας, η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι πραγματικά σταυρωμένη και σας παρακαλώ μην κρίνετε την Ορθόδοξη Εκκλησία μέσα από την εντύπωση που δίνουν τα όργανα της. Αν σε μία επιχείρηση ένας υπάλληλος εργάζεται για ιδίων όφελος, εις βάρος της επιχείρησης, δεν εξυπηρετεί όπως πρέπει, δεν φταίει η επιχείρηση, αλλά ο κακός υπάλληλος. Να ευχαριστούμε τον Κυρίο που μας αξίωσε να ζούμε όπως ζούμε και δεν μας άφησε στην οικτρή πλάνη της κοινής ζωής του κόσμου. Οφείλομαι να έχουμε θάρρος και να περιποθούμε την αγάπη του Κυρίου. Όλοι οι Άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν, ότι οι θλίψεις, είναι η σφραγίδα της εκλογής μας από το θεό. Οι στενοχώριες και οι κακουχίες, είναι δήγμα αναγνώρισης ως γνήσια τέκνα Του Θεού, ότι μεριμνά για τα παιδία του τόσο, όσο καμία μητέρα για το παιδί της. Σύμφωνα με τους Αγίους Πατέρες, το πνεύμα του Θεού αιωνίως αναζητά να του ανοίξουμε την καρδία μας για να αναπαυθεί, αλλά ακόμη δεν είμαστε σε θέση να έχουμε επίγνωση περί αυτού.

2

Ελάχιστοι το κατανοούν και βρίσκονται πάνω από κάθε θλίψη και κάθε διδασκαλία γιατί ξέρουν ότι θα τους δοθεί να γνωρίσουν τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών. Πρέπει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια, να μας γίνει συνείδηση, ότι η χάρη είναι πνευματική, φωτίζει τα σκοτάδια της ψυχής μας και μας γεμίζει από τον γλυκασμό των αγγέλων. Κατά την σάρκα όμως, σε όλα όσα ανήκουν στον κόσμο αυτόν, είμαστε σταυρωμένοι εν Χριστώ Ιησού «Εις εμέ δε μη γένοιτο να καυχώμαι ει μη εις τον σταυρών του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού διά του οποίου ο κόσμος σταυρωθεί ως προς εμέ και εγώ ως προς τον κόσμο. Διότι εν Χριστό Ιησού ούτε περιτομή ισχύει ούτε ακροβυστία, αλλά νέα κτίσεις, όσοι περιπατούν στο δρόμο του Κυρίου, κατά τον κανόνα τούτον, ειρήνη επ΄ αυτούς, και έλεος Θεού. γαλατάς 6-14-15-16». Αφού φθάσαμε με τη χάρη του θεού στην ενότητα της πίστεως, να πιστεύουμε ότι με τη συνεργία της ιδίας χάριτος, θα φθάσουμε στην επίγνωση της απροσίτου Αυτού δόξης. Συχνά σκέπτομαι νοερά με αγάπη των απανταχού εν Χριστό αδελφών και θα ήθελα η αγάπη αυτή να παραμείνει αιώνια. Να μας αξιώσει ο Κυρίος με τον θάνατο μας να παρασταθούμε ενώπιον Του, να Τον προσκυνήσουμε βρέχοντας τα πόδια Του, με δάκρυα χαράς και ευγνωμοσύνης. Η Ορθόδοξη πίστη σε όλες τις κρίσεις του κόσμου, σε όλες τις απόψεις του για τα πράγματα της ζωής μας, τη σωτηρία μας, επικρατεί γήινη προσέγγιση, σαρκική, ψυχική, ανθρωποκεντρική αντίληψη και κοσμικό φρόνημα. Από την άποψη αυτή ο Κύριος, μας ευλόγησε και μας βοηθάει να σταθούμε πολύ επάνω από αυτά. Η επιθυμία της καρδιάς μου είναι όχι μόνο να κρατηθούμε στο ύψος αυτό, αλλά και να ανέβουμε ακόμη ψηλότερα φθάνοντας την καθολική πνευματική γνώση. Είναι καθοριστικό το πρώτο βήμα, ανάλογα με την επιλογή μας, αν θα ενεργούμε σύμφωνα με τη θέληση και όχι με τη λογική ή το συναίσθημα. Σε ότι αφορά τη θέληση, είναι απαραίτητο να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού, να πιστεύομαι και να έχουμε εμπιστοσύνη αδίστακτα, στην αγάπη και την ευσπλαχνία Του για εμάς. Ο εχθρός θα προσπαθήσει να μας διαλύσει όταν αντιληφθεί ότι προσπαθούμε να του ξεφύγουμε, λυσσάει, αλλά δεν πρέπει να τον φοβόμαστε, αρκεί να είμαστε σταθεροί στην απόφαση μας. Ο εχθρός ενεργεί όσο του δίνουμε χώρο. Στην κοινωνία επικρατεί η άποψης ότι είναι ανέλπιδο να παλέψει κάποιος με τόσο μεγάλες δυσκολίες, να παλέψει ασκητικά, να διορθώσει τον εαυτό του από τις κακές συνήθειες. Η αντίληψη αυτή είναι λανθασμένη, στη ζωή μας είναι αναπόφευκτα απαραίτητη, η άσκηση, η πάλη με τα πάθη. Ωστόσο στην αγαθή διάθεση να παραδοθούμε, κατά πάντα στο θέλημά του Θεού, χρειάζεται έλεγχος σε ότι κάνουμε. Στην πνευματική μας πορεία το μονό και το πιο ισχυρό πολλαπλό μέσο είναι η εγκράτεια. Να μην είμαστε παρορμητικοί σε τίποτα.

3

Κάτι πού θα μας βοηθήσει πολύ είναι σωστή στάση κατά τη διάρκεια της θείας ακολουθίας. Να δίνουμε στο Θεό το νου και την ψυχή και να μην στρέφουμε την προσοχή μας στο πως ψάλλουν, το πως στέκονται, πως προσεύχονται, και συμπεριφέρονται οι άλλοι και να κατεβάζουμε το νου στην καρδιά, να είμαστε συγκεντρωμένοι στο Θεό. Να μην σκεπτόμαστε το μέλλον ή άλλα θέματα που μας απασχολούν, στο Θεό πρέπει να πλησιάζουμε με όσο το δυνατόν περισσότερη ιλαρότητα ησυχία και ευλάβεια. Πρέπει να φυλαγόμαστε με κάθε τρόπο από κάθε τεχνητή, νευρική διέγερση και από την ονειροπόληση. Να δώσει ο Κυρίος να γνωρίσουμε την αληθινή, απλανή, νοερά προσευχή, το πνευματικό πένθος, ώστε να βρισκόμαστε σε κατάσταση χαρμολύπης. Ας μην ορμάμε προς το πένθος με υπερβολικό πείσμα πιέζοντας την καρδιά μας. Αν τώρα δεν έρχεται, είναι γιατί η καρδιά δεν έχει προετοιμασθεί για αυτά τα παθήματα, θα έρθει αργότερα, θα δοθεί όταν συνειδητοποιήσουμε την φτώχεια μας στον αγώνα της νηστείας, της υπακοής στην Εκκλησία, της προσευχής. Να διαβάζουμε τα κείμενα των αγίων Πατέρων.

Όταν θα εμφανιστεί στους νοερούς οφθαλμούς μας, η εικόνα του ευαγγελικού ανθρώπου, όπως ακριβώς ο Κυρίος θέλει να μας δει, όταν συναισθανθούμε την ασχημοσύνη, και την αγριότητα που κουβαλάμε, σε σύγκριση με τη θεία εκείνη ευγένεια, προς την οποία θέλει να μας ανυψώσει ο Κυρίος, τότε θα διαπιστώσουμε ότι δεν είμαστε άξιοι της θείας σωτηρίας. Όταν στα νοερά ματιά μας θα παρουσιασθεί η εικόνα του ανθρώπου εκείνου συμφωνά τον οποίο θέλει να μας βλέπει ο Κυρίος, όταν εμείς συνειδητοποιήσουμε αληθινά την πνευματική μας εξαχρείωση σε σύγκριση, με εκείνο που έπρεπε να είμαστε, συμφωνά με τη χάρη του Χριστού, τότε αυθόρμητα θρηνούμε, θλιβόμαστε, κλαίμε πικρά, άλλα ο Κυρίος σύντομα θα μεταβάλει την πικρία, σε γλυκύτητα. Τότε βλέπουμε πόσο μακριά είμαστε, θλιβόμαστε και θρηνούμε, άλλα ο Κυρίος μετατρέπει τη θλίψη μας σε χαρά.

Ο ανάξιος εν Κυρίο ελάχιστος αδελφός Αλέξανδρος.

Στο επόμενο η συνέχεια.